Dąb czerwony – opis, morfologia, zastosowanie

Dąb czerwony (Quercus rubra) to drzewo, które w naszych rejonach jest zaliczane do gatunków inwazyjnych. Osiąga ono do 25 metrów wysokości. Należy do rodziny bukowatych (Fagaceae). Do Polski został sprowadzony w XIX wieku. Naturalnie i dziko występuje w Ameryce Północnej. Jest atrakcyjne dla wielu osób ze względu na swój wygląd. Stanowi jednak zagrożenie dla rodzimych gatunków. Ma pędy, które są błyszczące i mają czerwony albo brązowy kolor. Kora przez pierwsze 40 lat jest gładka. Po około 40 latach zaczyna ulegać procesowi pękania i się zmienia. Liście jesienią mają intensywną pomarańczowo-czerwoną barwę. Wraz z pędami tworzą niezwykle atrakcyjne wizualnie połączenie. Zanim dąb ten przybierze czerwone barwy jest intensywnie zielony. Liście są mocne, wielokształtne. Choć nie jest aż tak spektakularny, jak jesienią, to wciąż budzi podziw.

Jak poradzić sobie, z tym że to gatunek inwazyjny? Czy można go sadzić w ogrodzie? Jakie jest ryzyko zaburzenia lokalnego ekosystemu i jak go uniknąć?

Dąb czerwony. Ogólna charakterystyka

Jest to drzewo, które rośnie bardzo szybko. Jego korona jest rozłożysta i szeroka. Liście mają atrakcyjny zielony kolor, a jesienią przebarwiają się na intensywnie czerwony kolor. To drzewo, które dokonuje szybkiej ekspansji terenu. Dzieje się tak dlatego, że bez trudu rozmnaża się za pomocą nasion. Nasiona niesione wiatrem albo przez ptaki zasilają kolejne tereny.

Dąb czerwony owocuje. Jego owoce to żołędzie. Stanowią one istotne pożywienie dla wielu zwierząt. Jest to drzewo, które bardzo łatwo dziczeje. Rośnie znacznie szybciej niż lokalnie występujące dęby. Wcześniej też owocuje. Nie ma zbyt dużych wymagań. Dobrze znosi zacienienie i może rosnąć prawie na każdej glebie. Najlepiej radzi sobie na glebach suchych i piaszczystych. Znosi mróz i suszę. Nie przeszkadzają mu zanieczyszczenia powietrza. Jest odporny na choroby i szkodniki. To wszystko, w połączeniu z jego inwazyjnością czyni z dębu czerwonego agresywny gatunek.

Dlaczego stanowi zagrożenie dla innych roślin?

Otóż rośnie bardzo wysoko, a przez to zacienia tereny. Zabiera dostęp do światła niższym i wolniej rosnącym roślinom. W jego korzeniach oraz liściach znajdują się toksyczne substancje. Mogą one stanowić zagrożenie dla niektórych roślin. W miejscu, w którym pojawia się dąb czerwony i dokonuje ekspansji zmienia się środowisko. Niektóre gatunki znikają, ze względu na negatywne działanie dębu. Jego liście opadają i tworzą warstwę ściółki. Rozkłada się ona bardzo powoli. Ze względu na zawarte w liściach substancje, ściółka negatywnie działa na glebę. Zakwasza podłoże.

Dąb czerwony w Polsce

W Polsce i Europe jest gatunkiem inwazyjnym. W niektórych miejscach problem dotyczy całego kraju, w innych dąb stanowi tylko lokalne zagrożenie. Można go spotkać w lasach, ale czasem występuje też na nieużytkach. Najbardziej inwazyjny jest w lasach ciepłolubnych. Stanowi też zagrożenie na wydmach.

Dąb czerwony to jeden z najczęściej i najliczniej występujących gatunków obcych. Można go spotkać w parkach krajobrazowych, narodowych, w lasach. Występuje w większości lasów i parków w Polsce. W wielu miejscach nie należy go uprawiać.

Podczas uprawy dębu warto przestrzegać kilku zasad. Raczej nie dotyczą one jego pielęgnacji. Uprawa i pielęgnacja tego drzewa jest łatwa. Oczywiście znacznie lepiej dąb będzie sobie radził w półcieniu i na odpowiedniej glebie. Jest jednak tak odporny, że nawet zaniedbany rozwinie się dość szybko. Znacznie istotniejsze jest to, żeby zadbać, aby nie stanowił zagrożenia dla środowiska. Jak o to zadbać? Jak uniknąć zniszczenia ekosystemu? Czy można bez ryzyka posadzić go w ogrodzie? W jakich miejscach nie należy go sadzić?

Jak uniknąć zagrożenia ze strony gatunków inwazyjnych? Jak sadzić dęby?

Dąb czerwony jest jednym z gatunków inwazyjnych. Jego obecność może zaburzyć naturalne środowisko. Jest on jednak bardzo atrakcyjny. Wiele osób chce go mieć w swoim ogrodzie. Jakich zasad należy przestrzegać, aby jeden z gatunków obcych nie zniszczył rodzimego ekosystemu? Czy można posadzić to drzewo w swoim ogrodzie?

Odpowiedź brzmi tak. Pod warunkiem, że będziemy przestrzegali pewnych zasad.

Przede wszystkim wielu gatunków obcych, w tym dębu czerwonego, nie należy sadzić na pewnych obszarach. Nie powinno się go sadzić w rejonie chronionym. Również otuliny obszarów chronionych podlegają tej zasadzie. Nie zaleca się sadzenia go na otwartym terenie. Bardzo szybko się rozwija i może nadmiernie go zasiedlić. Zabrania się sadzenia go w pobliżu lasów, wydm, a także w okolicy cieków wodnych. Wiele osób uważa, że to jedno z najładniejszych drzew liściastych. Podobnie jak wiele innych gatunków obcych chcemy je mieć w swoim ogrodzie. Sadzonki dębu są dostępne w wielu sklepach ogrodniczych. To bardzo atrakcyjne, łatwe w uprawie drzewo dla ogrodników amatorów.

Jak zadbać o to, aby rosło bezpiecznie?

Należy dbać o to, aby nie pojawiały się nowe sadzonki dębu. Trzeba regularnie sprawdzać teren w pobliżu drzewa. Młode sadzonki dębu należy wyrwać i zadbać o to, aby dąb się nie rozprzestrzenił. Wystarczy podkopać młodą sadzonkę i wydobyć ją z ziemi razem z korzeniami. Młodą sadzonkę możemy zutylizować, albo spróbować ją sprzedać. Zazwyczaj to właśnie sadzonki kupujemy w sklepie, gdy chcemy mieć ten rodzaj drzewa. W celu sprzedania sadzonki wystarczy ją ostrożnie wyjąć z ziemi i przesadzić do doniczki. Najważniejsze jest jednak to, aby pamiętać, że możemy go uprawiać tylko na niektórych terenach.

Dąb czerwony — zastosowanie i pielęgnacja

Dąb czerwony
Źródło: Pixabay.com

Dąb czerwony jest bardzo atrakcyjny wizualnie. Szczególnie jesienią zachwyca nasze oczy intensywną czerwienią. Z tego względu chętnie sadzi się go w parkach, zieleńcach, ogrodach. Sprawdza się raczej w większych ogrodach. W mniejszych ogródkach nie będzie dobrym wyborem. Rośnie szybko i wysoko. Jeśli więc mamy za mały ogród, to drzewo się w nim nie zmieści. Zabierze słońce i miejsce innym roślinom oraz doprowadzi do zaburzenia ekosystemu ogrodu.

Dąb czerwony sprawdza się w ogrodach o naturalistycznym charakterze. Wykorzystuje go również w przemyśle. Służy jak materiał budowlany. Można z niego wyprodukować okleinę, która wykorzystywana jest w produkcji mebli. Z drewna dębowego robi się też boazerię, podłogi. Można z niego wybudować schody oraz inne elementy konstrukcyjne. Nada się do produkcji mebli. Niektórzy wykorzystują go w kominkach, jako paliwo.

Jak zaprojektować ogród z dębem czerwonym? Jak można go wykorzystać w ogrodzie? Do jakich roślin najbardziej pasuje? W związku z tym, że jest to wysokie, szybko rosnące drzewo świetnie nadaje się jako soliter. Dąb ma bardzo rozłożystą koronę. Warto zrobić dla niego miejsce w ogrodzie. Blisko niego nie powinno rosnąć żadne inne drzewo. Wtedy drzewa będą musiały rywalizować o miejsce.

Dąb czerwony w ogrodzie

Pod dębem warto posadzić mniejsze krzewy, trawy ozdobne i kwiaty. Najlepiej wybrać te, które lubią półcień i kwaśne podłoża. Liście dębu zakwaszają ziemię. Jeśli zdecydujemy się na rośliny, które nie lubią kwaśnej gleby, to liście należy usuwać. Za dębem można posadzić drzewa iglaste. Zaleca się wybrać te, które szybko rosną i mają intensywnie zielony kolor.

Czerwony dąb będzie się pięknie odznaczał na tle zielonej kurtyny. Pod drzewem albo tuż za nim sprawdzą się krzewy. Mogą być zielone, żółtawe, szare. Ważne, aby zadbać o jednorodność kolorystyczną. Wtedy dąb stanie się dominantą kompozycyjną w ogrodzie. Jednym ze sposobów jest umieszczenie drzewa w centralnym miejscu ogrodu. Pod dębem można umieścić stół, krzesła albo meble wypoczynkowe. Wokół inne rośliny. Wtedy drzewo będzie stanowiło rozłożysty i wysoki element dekoracyjny. Takie rozwiązanie sprawdzi się w średnich ogrodach. W większych ogrodach dąb dobrze będzie współgrał z innymi drzewami. Świetnie wygląda w połączeniu z żywopłotem z cisu. Kolorystycznie dobrze komponuje się z roślinami, które kwitną na różowo. Można przy jego użyciu tworzyć bardzo fantazyjne połączenia.

admindo

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.