Ciemiernik biały – wymagania, uprawa

Istnieje wiele roślin ozdobnych słynących z piękna i wdzięku. Jednak nie trzeba ograniczać się do najbardziej znanych i popularnych nazw. Ciemiernik biały jest atrakcyjną propozycją nawet dla średnio zaawansowanych ogrodników.

Biały helleborus — opis

Rozmowę o kwiecie, takim jak ciemiernik biały należy rozpocząć od wskazania jego botanicznej przynależności. Ten gatunek jest rośliną dwuliścienną, należącą do rodziny jaskrowatych. Zewnętrznie jest to wieloletnie zioło z wyraźnym kłączem. Liście u nasady mogą przezimować. Mają ciemnozielony lub szarozielony kolor.

Liście ciemiernika są charakterystycznie skórzaste. Z drugiej strony, pubescencja jest rzadka. Liść jest zwykle podzielony na wydłużone, lancetowate blaszki. Kwiaty częściej występują pojedynczo, rzadko tworzą się kwiatostany złożone z 2 lub 3 kwiatów. Wszystkie gromadzą się na mocnych łodygach o mięsistym wyglądzie, osiągając wysokość 0,2 m.

Przylistki są proste, czarne, typu helleborine, jajowate. Kwiaty okwiatu osiągają średnicę 0,05-0,08 m. Są one podzielone na 5 segmentów o białym kolorze. U dojrzałych roślin kwiatostan może być z lekko zaróżowionymi brzegami. Czasami u podstawy płatów widoczne są zielonkawe plamy. Oczodoły ciemiernika tworzą 5-8 listków, które zrastają się u podstawy. Każdy z listków zawiera kilka nasion. Roślina ma 32 chromosomy. Jego naturalnym środowiskiem są Alpy. Roślina ta jest szeroko rozpowszechniona jako roślina ozdobna w Europie i na kontynencie północnoamerykańskim.

Atrakcyjność białego helleborus dla florystów wynika w dużej mierze z jego wczesnego rozwoju. Kiełkowanie rośliny zaczyna się, gdy tylko zacznie padać śnieg.

Ciemierniki
Źródło: Freepik.com

Ciemiernik biały — wymagania, uprawa i pielęgnacja

Ciemiernik biały to bylina, która lubi lekko zacienione lub cieniste stanowisko w ogrodzie. Najlepiej, aby stanowisko to było osłonięte przed wiatrem. W znakomity sposób w tym przypadku sprawdzi się wyznaczenie miejsca pod drzewami lub krzewami.

Rośliny są odporne na większość chorób i szkodników. Dolegliwości ciemierników mogą wystąpić na nieodpowiednim stanowisku. Zbytnie nasłonecznione miejsce może stać się przyczyną zasychania liści. Z kolei niedostatecznie wilgotne podłoże nie sprzyja bujnemu rozwojowi.

Uprawa i pielęgnacja ciemiernika rzadko powodują problemy nawet przy minimalnym doświadczeniu. Należy jednak ściśle przestrzegać podstawowych porad praktycznych. Tylko tereny bogate w humus nadają się do uprawy tej rośliny. Najlepiej jest wybierać miejsca, które znajdują się pod osłoną drzew. Drzewa powinny być „stare”, aby gleba miała czas na wchłonięcie substancji z rozłożonych liści.

Stanowisko

Biały helleborus nie lubi ostrego słońca — działa ono przygnębiająco. Nawet lekki cień będzie tylko kompromisem. Odpowiednie miejsca są właśnie te, w których panuje półmrok pod cieniem drzew. Chociaż roślina jest odporna na mróz, może być narażona na silne podmuchy wiatru i przeciągi. Optymalny czas na sadzenie to pierwsza połowa września.

Jeśli się spóźnić, biały helleborus nie będzie miał czasu na zakorzenienie się i nie pokaże swoich cennych cech. Oceniając jakość gleby, należy również sprawdzić jej zdolność do zatrzymywania wody. Ciemierniki, podobnie jak inne jaskry, nie tolerują przesuszenia gleby. Gęsta, ciężka gleba z nawet niewielką ilością gliny nie będzie odpowiednia. Idealnym wyborem byłoby użycie gleby darniowej. Gleby kwaśne, nawet jeśli są tylko lekko kwaśne, wymagają poprawy poprzez dodanie wapna i popiołu.

Wszystkie te substancje muszą być stosowane regularnie, w przeciwnym razie efekt nie będzie wystarczająco głęboki. Na obszarach z dużą ilością śniegu nawadnianie jest prawie niepotrzebne.

Podlewanie

Ciemiernik należy podlewać kilka razy w sezonie wegetacyjnym, tylko w przypadku suszy. Podczas sadzenia należy uformować doły o wymiarach 0,25 x 0,25 m. Głębokość dołów powinna być stosunkowo niewielka.

Odstęp między otworami powinien wynosić co najmniej 0,3 m. Dno dołka powinno być wyłożone kompostem. Po umieszczeniu sadzonki w dołku, korzenie należy ostrożnie rozłożyć. Następnie sadzonkę starannie przykrywa się ziemią, którą należy lekko docisnąć. Ciemiernik należy natychmiast podlać dużą ilością wody. Przez następne 20 dni konieczne będzie aktywne, ale nie nadmierne podlewanie.

Niepowodzenia w sadzeniu ciemierników prawie zawsze wynikają z zastosowania materiału nasadzeniowego złej jakości. Następnie konieczne będzie systematyczne nawożenie. Wczesną wiosną stosuje się podwójny superfosfat i mączkę kostną. Kiedy nadchodzi ciepła, sucha pogoda, roślina jest dolistnie karmiona mikroelementami.

Ciemiernik biały — najpopularniejsze odmiany i propagowanie

Ciemiernik w ogrodzie
Źródło: Freepik.com

Zarówno ciemiernik kaukaski, jak i ciemiernik cuchnący czy ciemiernik wschodni mają bardzo niewiele odmian uprawnych. Ciemiernik biały ma ich znacznie więcej, ale trzeba przyznać, że ich liczba także nie jest jakaś szczególnie duża.

  • Ciemiernik biały ‘Praecox’ – jest odmianą kwitnącą już jesienią. Duże białe kwiaty na balkon, o średnicy do 8 cm, pojawiają się już we wrześniu. Kwiat ciemiernik dorasta do 30 cm wysokości. Jest odporny na mrozy, dochodzące do -35 stopni Celsjusza. Wymagania uprawowe odmiany ‘Praecox’ to zacienione stanowisko, o wilgotnym, żyznym podłożu, ze znaczną zawartością wapnia. Podobnie jak wszystkie ciemierniki, roślina jest trująca.
  • Ciemiernik biały ‘Christmas Carol’ – jest odmianą dorastającą do 40 -50 cm wysokości. Białe kwiaty pięknie prezentują się na tle ciemnozielonych skórzastych liści. Zimozielona bylina kwitnie od grudnia do marca. Dobrze rośnie na żyznych glebach, w zacienionych miejscach, np. pod drzewami i krzewami. Sadzimy odmianę w rozstawie 50×50 cm.
  • Ciemiernik biały ’Snowstorm’ – to odmiana dorastająca do 30 cm wysokości. Charakteryzuje się śnieżnobiałymi kwiatami, które tworzą gęste kępy. Odmianę tą wyróżniają również piękne zielone liście. Odmiana ta wyróżnia się również ogromną odpornością na niesprzyjające warunki pogodowe.

Rozmnażanie

Do hodowli należy dzielić dorosłe krzewy ciemiernika lub stosować nasiona. Biały helleborus może być rozmnażany tylko w otwartym gruncie. Nie będzie kwitł w domu. Nasiona powinny być jak najświeższe — nie kiełkują przez maksymalnie 6 miesięcy po zbiorze. Nasiona należy wysiewać do koszyka z wilgotną, luźną glebą.

Głębokość zakopywania nasion wynosi 0,01 — 0,02 m. Gdy tylko pojawią się pierwsze pędy, koszyk należy przenieść w ciemniejsze miejsce. Następnie rośliny można natychmiast posadzić w doniczkach. Ciemiernik powinien być zawsze kilkakrotnie przesadzany przed posadzeniem w otwartym gruncie. Przesadzać co 2-3 lata, najlepiej do wczesnej jesieni. Krzewy przeznaczone do podziału powinny mieć co najmniej 3 lata. Przesadzanie odbywa się po zakończeniu kwitnienia. Należy pozostawić odstęp 0,3 do 0,4 m od krzewu do krzewu. Niebezpieczeństwo tej metody polega na toksyczności rośliny. Nosić należy mocną, grubą odzież.

Choroby i szkodniki

Grzyb Coniothyrium hellebori jest niebezpieczny dla liści ciemiernika. Choroba objawia się w postaci ciemnych plam. Chore liście należy obciąć, a krzew opryskać fungicydem systemowym.

Mączniak rzekomy, z brązowymi plamami na powierzchni liści, często infekuje rośliny. Pod liśćmi pojawia się felerna, biała plama. Młode liście nie będą rosły i ulegną deformacji.

Aby skutecznie zwalczać mączniaka rzekomego, należy usuwać resztki chorych roślin, a spodnią stronę liści opryskiwać fungicydami miedziowymi. Dobrą profilaktyką przeciwko tej chorobie jest przerzedzenie uprawy, aby zapobiec jej przerastaniu.

Starsze ciemierniki, które były rozmnażane przez podział, są częściej atakowane przez wirusy. Chorych roślin nie da się wyleczyć, dlatego ważne jest, aby jak najszybciej je usunąć i zniszczyć, tak aby sąsiednie krzewy nie zostały zabite.

Zagrożenie dla ciemiernika stanowią:

  • ślimaki;
  • mszyce;
  • gryzonie (myszy);
  • gąsienice.

Zwalczanie szkodników jest ograniczone do stosowania systemowych środków owadobójczych zgodnie z instrukcjami i wymaganiami producenta.

Objawy obecności mszyc na ciemierniku to plamistość i żółknięcie kwiatów, liści i pąków. W przypadku dużych inwazji mszyc na roślinach można zaobserwować lepką wydzielinę.

admindo

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.