Azalia japońska – odmiany, wymagania, uprawa

Historie kwiatów ozdobnych mogą być różne. Jednak prawie zawsze kończą się tak samo. Lądują w ogrodach, nadając im charakteru i pięknego wyglądu. Dziś rośliny ozdobne stały się nieodłączną częścią ludzkiego życia. Pojawiają się nie tylko w ogrodach i na działkach, ale także na balkonach, tarasach, czy parapetach. Coraz więcej osób zapełnia swoją przestrzeń kwiatami, które nie tylko cieszą oko, ale również wprowadzają pozytywny i miły nastrój. Choć nie jest to udowodnione naukowo, to dzięki obecności kwiatów człowiek się wycisza i znacznie poprawia mu się humor. Warto więc mieć w swoim otoczeniu choćby kilka roślin. Do ogrodu świetnie się sprawdzi azalia japońska.

Krótka historia azalii japońskiej

Różanecznik japoński to oficjalna nazwa azalii japońskiej (rhododendron obtusum). Jest to podgatunek różanecznika Rhododendron molle. Roślina pochodzi z Japonii, gdzie występuje na wyspach Honsiu, Kiusiu, Sikoku oraz na południu Hokkaido. W Europie różanecznik pojawił się w XIX wieku. Od tego czasu uprawiany jest jako roślina ozdobna, która zyskuje coraz większą popularność. Swoją sławą nie odbiega od kuzynów takich jak różanecznik żółty, jakuszimański, czy katawbijski.

Jak wygląda azalia japońska?

Różanecznik japoński to niski szeroko rozpostarty krzew, który rośnie dość długo. W hodowli krzewy osiągają do 2 metrów wysokości, jednak starsze okazy mogą być wyższe.

Liście rośliny są drobne, mają eliptyczny kształt, są błyszczące i delikatnie owłosione na wierzchu. Opadają na zimę.
Natomiast kwiaty pokazują się w maju i kwitną bardzo obficie. Mają szerokodzwonkowaty kształt i występują w sporych kwiatostanach (5-10 sztuk). Kwiaty pojawiają się przed liśćmi, dzięki czemu można zobaczyć je w całej okazałości. Kolor kwiatów jest zależny od odmiany.

Odmiany azalii japońskiej

Odmiany roślin najczęściej powstają w wyniku krzyżowania istniejących już gatunków. Jest to bardzo żmudny i długotrwały proces. Jednak wielu hodowców nie przejmuje się tym i próbują wyodrębnić nowe odmiany kwiatów. Dzięki ich wiedzy i zawziętości polskie ogrody mogą być zasłane różnymi kolorami i roślinami.

Azalia japońska Maiogi

Azalia japońska maiogi to jedna z niewielu odmian, której ciemnozielone liście nie opadają na zimę. Jej kwiaty są jasnoróżowe bądź po prostu różowe. Azalia japońska maiogi to niewielki krzew, który osiąga zaledwie 25 cm wysokości. Pokrój rośliny jest zwarty, kulisty i gęsty.

Azalia japońska Alexander

To kolejny niski krzew, który osiąga tylko 20 cm wzrostu. Charakteryzuje się mocno zielonymi liśćmi, które opadają na zimę. Kwiaty w tej odmianie są silnie czerwone. Są niewielkie i najczęściej składają się z pięciu rozłożystych płatków. Azalia japońska Alexander kwitnie na przełomie czerwca i lipca.

Azalia japońska Maruschka

To niewielki krzew, który dopiero po upływie 10 lat może osiągnąć 40 cm wysokości. Liście w tej odmianie są ciemnozielone, drobne i błyszczące. Choć podczas zimy pozostają na roślinie, to w tym okresie mogą się przebarwiać na brązowo. Kwiatostany składają się z 6-7 kwiatów w kolorze karminoczerwonym. Co ciekawe, kwiaty nie wydzielają żadnego zapachu, jednak są miododajne. Azalia japońska Maruschka kwitnie w maju.

Azalia japońska Evita

To krzew, który osiąga do 40 cm wzrostu. Roślina ma ciemnozielone, drobne liście, które czasami pozostają na krzewie podczas trwania zimy. W porównaniu do innych odmian (oprócz azalii japońskiej Alexander) kwiaty pojawiają się dość późno. Dopiero na początku czerwca. Azalia japońska Evita obsypuje krzew pomarańczowoczerwonymi kwiatami. Mają wydłużoną końcówkę i rozszerzają się ku górze. Pięknie prezentują się na krzewie.

Azalia japońska Babuschka

To jedna z wyższych odmian. Może osiągnąć nawet 2 metry wysokości. Charakteryzuje się ciemnoróżowymi kwiatami z ciemnoczerwonym środkiem. Są one dość duże i nie okalają cały krzew, a nie tylko jego wierzchołek. Roślina swoje ciemnozielone liście gubi tylko wtedy kiedy panuje sroga zima. Potrafi przetrwać nawet przy ponad 20 stopniach mrozu. Tak więc w Polsce raczej jej nic nie grozi.

Azalia japońska Ledikanense

Jest to odmiana o średniej wielkości, ponieważ często wzrasta powyżej metra. Rhododendron obtusum Ledikanese cechuje się jasnozielonymi liśćmi, które podobnie jak u Babuschki opadają tylko podczas bardzo mroźnych dni. Ta roślina jest uznawana za najbardziej mrozoodporną wśród wszystkich odmian. Jej kwiaty są jasno liliowe i mają charakterystyczny purpurowoczerowny rysunek na trzech górnych płatkach. Jest to odmiana czeska.

Azalia japońska Kermesina, czyli alba biała różanecznik

Alba biała różanecznik to dość nietypowa odmiana rhododendron obtusum. Osiąga od 0,5 do 1 metra wysokości. Jednak do metra może wzrosnąć dopiero po 10 latach. Podobnie jak w poprzednich przypadkach liście opadają tylko przy bardzo mroźnych zimach. Roślina wyróżnia się przede wszystkim kolorem swoich kwiatów, które są śnieżnobiałe. Najczęściej zbierają się w kwiatostanie po 2-4 sztuk.

Azalia japońska Eisprinzessin

To odmiana o zwartym, gęstym pokroju. Liście są zielone, skórzaste i błyszczące. Na jesień przebarwiają się na ciemnoczerwony kolor. Kwiaty rośliny są duże pełne i śnieżnobiałe. Kwitnie pod koniec maja albo na początku czerwca. Krzew osiąga do 30 wysokości.

Azalia japońska Kermesina Rose

Kermesina Rose to odmiana, którą cechują biało różowe kwiaty. Liście rośliny są ciemnozielone i przez całą zimę pozostają na łodygach. Krzew ma zwarty pokrój, który tworzy półkulę. Po 10 latach krzew może osiągnąć do 90 cm wysokości. Dzięki nietypowym biało różowym kwiatom Kermesina Rose cieczy się dużą popularnością.

Rhododendron obtusum w ogródku, czyli jak uprawiać azalię?

Różowa azalia japońska
Źródło: Pixabay.com

Azalie japońskie to rośliny liściaste należące do rodziny wrzosowatych. Praktycznie każdy gatunek w tej rodzinie potrzebuje odpowiedniego podłoża, by móc silnie rosnąć i pięknie kwitnąć.

Dla azalii najlepsza będzie gleba kwaśna, której pH (poziom kwasowości gleby) wynosi 3,5-4,5. Poza tym gleba powinna być żyzna, luźna i próchniczna, a także średnio wilgotna.

Azalia japońska średnio lubi słońce więc lepszym dla niej stanowiskiem będzie lekko zacienione miejsce. Jeśli jednak roślina zostanie posadzona w nasłonecznionym miejscu, to także sobie poradzi, jednak wtedy należy zwiększyć wilgotność gleby. Można również hodować roślinę w pobliżu zbiorników wodnych.

Choć azalie w większości przypadków są mrozoodporne, to warto zapewnić im odpowiednie warunki na okres zimowy.
W zimne dni należy roślinie zapewnić stały dostęp do wody, dzięki czemu rhododendron obtusum znacznie zmniejszy transpirację z liści. Jest to czynne parowanie wody z nadziemnych części roślin, nie tylko liściastych przez aparaty szparkowe, skórkę i przetchlinki. Również zbyt duża ilość promieni słonecznych w czasie zimy może zwiększyć transpirację z liści. Warto więc zabezpieczyć roślinę przed pełnym słońcem. W pozostałych porach roku, kiedy przez dłuższy czas nie ma opadów deszczu bądź są one niewielkie i sporadyczne także trzeba nawadniać podłoże.

Sadzenie azalii japońskiej

Przed posadzeniem jakiejkolwiek rośliny powinno zapoznać się z symbolami, które często można spotkać podczas zakupów.
Przy nabywaniu sadzonek można spotkać symbol p11 albo c2. Jednak nie każdy wie, co to oznacza. Poniżej można znaleźć wyjaśnienie.

Litera w przypadku symbolu oznacza kształt doniczki, w której jest sadzonka. Natomiast liczba/cyfra to długość boku, który im jest większy, tym większa jest pojemność donicy.

  • P7 kwadrat, bok 7 cm, poj. 025 l,
  • P9 kwadrat, bok 9 cm, poj. 0,5 l,
  • P11 kwadrat, bok 11, poj 1l. To właśnie w donicach P11 najczęściej sprzedawane są sadzonki azalii,
  • P13 kwadrat bok 13 cm, poj. 2 l,
  • P15 kwadrat bok 15 cm, poj. 3 l.

Wyróżnia się także donice okrągłe, które oznaczane są trochę inaczej.

  • C1,5 bok 12 cm, poj. 1,5 l,
  • C2 bok 13,5 cm poj. 2 l,
  • C3 bok 14 cm, poj. 3 l,
  • C5 bok 19 cm, poj. 5 l.

Teraz kiedy wiadomo, że najlepiej jest zakupić sadzonkę azalii japońskiej w donicy P11 można przejść do jej zasadzenia.

Jak sadzić azalię?

Najpierw trzeba przygotować odpowiednie podłoże. Jeśli w ogrodzie nie ma kwaśnej gleby (bardzo rzadko się ją spotyka) to trzeba samemu stworzyć odpowiednie warunki do życia rhododendron obtusum.

Kolejnym krokiem jest wykopanie odpowiedniego dołka. Musi być dość głęboki i szeroki (ok. 40 cm/1 m). Potem warto wsypać do niego torf pomieszany z kompostem oraz korą i igliwiem. Przed posadzeniem do gleby bryła korzeniowa rośliny powinna być dobrze nawodniona.

Po umieszczeniu sadzonki w podłożu trzeba dbać o jej odpowiednie nawożenie. Najlepiej sprawdzi się nawóz przeznaczony dla roślin kwaśnolubnych. Dodatkowo można skorzystać z nawozu dla roślin liściastych.

Rozmnażanie azalii japońskiej

Azalię można rozmnażać na dwa sposoby. Pierwszy z nim polega na wykopaniu niewielkiego rowka obok rośliny. Następnie przegina się jedną gałązkę i wkłada się do przygotowanego rowka. Całość należy zasypać ziemią. Proces przeprowadzany powinien być na wiosnę. Nowa roślina może pojawić się po dwóch latach, jednak nie zawsze takie rozmnażanie przynosi efekty.

Drugim bardziej skutecznym sposobem jest pobieranie sadzonek zielonych. W tym przypadku pobiera się gałązkę półzdrewniałą. Następnie umieszcza się ją w ziemi w zacienionym miejscu i zapewnia się wilgotną glebę. Taką sadzonkę można umieścić również w doniczce, w której znajduje się mieszanka torfu i piasku.

Choroby azalii japońskiej

W porównaniu do innych roślin liściastych azalia japońska jest dość podatna na choroby. Mogą ją dotknąć:

  • Fytoftoroza. Objawia się zwisającymi, więdnącymi i brązowiejącymi liśćmi. Gniją korzenie oraz podstawy pędu. Choroba najczęściej rozwija się na wilgotnych podłożach, czyli dokładnie takich, jakie lubi azalia.
    Schorzenie jest bardzo trudne do zdiagnozowania w początkowym stadium. Natomiast, gdy choroba się rozwinie, to często na uratowanie rośliny nie ma już szans. Choć można kupić specjalistyczne preparaty chemiczne, to rzadko kiedy są one skuteczne.
  • Mączniak prawdziwy. To bardzo częsta choroba, która dotyka wiele roślin. Objawy to biały, mączasty nalot na liściach. Jest to choroba grzybowa, którą należy zwalczać chemicznymi opryskami.
  • Kibitnik azaliaczek. To szkodnik, który dotyka głównie azalie japońskie. Gąsienice żerują na liściach i zjadają miękisz, czyli jednorodną tkankę roślinną. Miękisz wypełnia znaczną część organizmów roślinnych. Następnie tworzą sobie kryjówki w liściach i tam się przepoczwarzają. Objawem wskazującym na obecność kibitnika są białe plamki na liściach, które z czasem brązowieją. Przez żer szkodnika liście żółkną, potem czerwienieją, a ostatecznie opadają.
    Kibitnika zwalcza się opryskami.
  • Zgorzel kwiatów różanecznika. To choroba objawiająca się kleistymi, przezroczystymi plamami. W ich obrębie pojawiają się czarne plamki. Jest to schorzenie wywoływane przez grzyby. Leczy się je opryskami.
  • Mączlik różanecznikowy. To owad, który żeruje na dolnej części liści. Podczas żeru wydziela lepką spadź, która powoduje, że również liście stają się lepkie i żółkną. Szkodnika można się pozbyć specjalnymi preparatami dostępnymi w sklepach ogrodniczych.
admindo

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.