Asparagus pierzasty – wymagania, uprawa, pielęgnacja

Kwiaty doniczkowe to najpopularniejsza ozdoba pomieszczeń. Hoduje się je nie tylko w domach, ale także w biurach, na klatkach schodowych, a nawet w niektórych gabinetach lekarskich. Od kwiatów ciętych odróżniają się przede wszystkim tym, że jeśli będą miały odpowiednie warunki oraz stałą opiekę, mogą żyć nawet wiele lat.

Do Polski wiele roślin przywędrowało z innych kontynentów, które są mniej lub bardziej egzotyczne. Niestety ze względu na pochodzenie nie zawsze silnie rosną i dostosowują się do klimatu panującego w naszym kraju. Jednak w większości przypadków wystarczy zadbać o roślinę, spełniając jej wymogi, dzięki czemu będzie cieszyła ludzkie oko przez długi czas. Podobnie jest z asparagusem.

Asparagus pierzasty

Asparagus, czyli szparag pierzasty to gatunek rośliny z rodziny szparagowatych. Pochodzi z Afryki Południowej. W naturalnych warunkach można go spotkać głównie w Kenii, Zambii, czy Południowej Afryce. Asparagus został rozpowszechniony praktycznie na cały świat, również w Polsce, gdzie hodowany jest jako ozdobna roślina ozdobna.

Charakterystyczne dla niego są przede wszystkim drobne, żywozielone, igiełkowate liście. Asparagus ma malutkie białe kwiaty, które w bujnych liściach są praktycznie niewidoczne. Roślina ma także niewielkie owoce, które są czerwonymi jagodami. W Polsce najczęściej hoduje się dwa gatunki asparagusa, które odróżniają się wielkością i gęstością liści. Asparagus pierzasty plumosus oraz gęstokwiatowy należą do roślin zielonych, które świetnie sprawdzają się w domowych warunkach. Jednak asparagus plumosus można posadzić również w ogrodzie.

Asparagus pierzasty plumosus i asparagus gęstokwiatowy – charakterystyka

Asparagus pierzasty plumosus osiąga maksymalnie do 60 cm wysokości, kiedy jest hodowany w doniczce. Natomiast w ogrodzie może osiągnąć nawet 2 metry. Jednak przez klimat panujący w Polsce, nie może on przebywać w ogrodzie przez cały rok. Charakteryzuje się mocno rozgałęzionymi pędami, które pokryte są gałęziakami (zmodyfikowane łodygi). Plumosus jest wykorzystywany także jako roślina cięta. Sprawdza się jako dodatek do kompozycji kwiatowych. Często stosowany jest w kwiaciarniach.

Asparagus gęstokwiatowy- czasami można go spotkać pod nazwą asparagus Sprengera. Jest to podkrzew, którego pędy rosną silne i grube. W późniejszej fazie rozwoju pędy zaczynają się łukowato wyginać, przez co roślina zwiększa swoją objętość. Na zewnątrz może przebywać tylko w cieplejsze dni.

Asparagus kwiaty

Poza tymi dwoma odmianami wyróżnia się jeszcze kilka, które są bardzo znane:

  • Asparagus sierpowaty. Naturalnie występuje w Cejlonie oraz w południowej i wschodniej Afryce. Cechuje go szerokie, lśniące gałęziaki, które wyginają się w łuki. W warunkach domowych może osiągnąć nawet 3 metry wysokości, jednak trzeba wspomagać roślinę podpórkami.
  • Asparagus Baldaszkowaty inaczej nazywany jest modrzewiowym. W naturze można go spotkać na Wyspach Kanaryjskich i Madagaskarze, gdzie osiąga nawet do 5 metrów wysokości. Natomiast jako roślina doniczkowa może wzrosnąć do 2 metrów. Roślina posiada cienkie gałęziaki, które wyrastają z łodyg. Wyglądem przypomina modrzew, stąd jego potoczna nazwa.
  • Asparagus listkowaty. Wyróżnia się szerokimi gałęziakami, które są łudząco podobne do liści. W domu może osiągnąć 1,5 metra wzrostu.
  • Asparagus groniasty nazywany jest dzikim szparagiem. Naturalnie występuje w Afryce oraz Indiach. Osiąga nawet 7 metrów wysokości. W Polsce się go raczej nie uprawia.
  • Asparagus lekarski. W naturalnych warunkach dziko żyje w Europie, w tym w Polsce. Jest to jedyny gatunek, który można uprawiać w ogrodzie i nie trzeba go chować przed zimą. Osiąga do 1,8 metra wysokości. Z tego gatunku otrzymuje się coraz bardziej popularne szparagi.

Uprawa asparagusa

Asparagus nie jest rośliną zbyt wymagającą i świetnie sprawdza się jako ozdoba mieszkania, czy biura. Jednak, aby bujnie i silnie rósł, należy zapewnić mu kilka podstawowych warunków bytowych. Podłoże dla asparagusa nie jest zbyt istotne. W zupełności wystarczy mu zwykła ziemia ogrodnicza. Warto jednak urozmaicić ją ziemią gliniastą i piaskiem.

Asparagus bardzo lubi światło. Jednak musi być ono rozproszone, ponieważ całkowite nasłonecznienie może doprowadzić do żółknięcia gałęziaków. Następnie usychają i opadają. Wyjątkiem jest asparagus doniczkowy gęstokwiatowy, który świetnie rozwija się w pełnym słońcu.

Roślina poradzi sobie również w zacienionych miejscach. Jednak dzięki promieniom słonecznym rośnie znacznie szybciej, a łodygi wybarwiają się na piękny zielony kolor. W cieniu kwiat ma matowe pędy i słabo rośnie.

Należy jednak pamiętać, że jeśli asparagus wcześniej miał zacienione stanowisko, to nie można od razu wystawić go na słońce. Należy stopniowo przyzwyczajać roślinę do promieni.

Kolejnym ważnym aspektem jest zapewnienie roślinie odpowiedniej temperatury. Latem świetnie sobie radzi w temperaturze pokojowej. Jednak zimą woli mieć chłodniejsze stanowisko. W lecie asparagus powinien mieć temperaturą od 12 do 18 stopni. Natomiast zimą około 8 stopni. Temperatura w pomieszczeniu nie powinna w okresie letnim przekroczyć 21 stopni. Po raz kolejny wyróżnia się tutaj asparagus gęstokwiatowy, dla którego temperatura jest w sumie obojętna i dobrze sobie radzi w praktycznie każdej.

Jak często podlewać asparagusa?

W okresie wzrostu, czyli od wiosny do lata roślinę trzeba podlewać bardzo obficie i systematycznie. Najlepiej robić to codziennie. Jednak nie można pozostawiać nadmiaru wody w podstawce doniczki, ponieważ może to doprowadzić do gnicia korzeni. Gleba powinna być ciągle delikatnie wilgotna. Jednak krótkotrwała susza nie zaszkodzi roślinie. Jesienią oraz zimą ogranicza się częstotliwość podawania wody, oraz jej ilość. Wystarczy podlanie rośliny raz w tygodniu.

Nawożenie jest dla asparagusa dość istotne, szczególnie kiedy zaczyna rosnąć oraz zimą. Nawożenie najlepiej jest rozpocząć w marcu, wtedy roślina wzrasta i potrzebuje wsparcia. Najlepiej sprawdza się nawóz płynny przeznaczony do roślin zielonych. Natomiast zimą warto pomóc asparagusowi utrzymać siły za pomocą zimowego nawozu dla roślin doniczkowych.

Wilgotność powietrza w pomieszczeniu również ma znaczenie w przypadku asparagusa doniczkowego. Ciężko znosi suche powietrze oraz bliskość grzejników. W okresie grzewczym lepiej przenieść roślinę do pomieszczenia, w którym nie ma kaloryferów. Jeśli jednak nie ma takiej możliwości, to należy zmniejszyć temperaturę w pokoju oraz bardzo często w nim wietrzyć.

Przesadzanie i rozmnażanie asparagusa

Asparagusa najlepiej przesadzać wczesną wiosną. Zresztą nie trudno będzie zauważyć, kiedy zajdzie taka potrzeba. Roślina, wydając kolejne gałęziaki, na tyle silnie rozpycha się w doniczce, że nie ma miejsca na kolejne odnogi. Nie można pozwolić na to, aby roślina była „upchnięta” na siłę, ponieważ ograniczy to jej rozrost i nowe gałęziaki nie będą odpowiednio kwitły.

Do posadzenia nowej rośliny najlepiej jest użyć gleby próchniczno-gliniastej. Najbardziej popularną metodą przesadzania i przy okazji rozmnażania asparagusa jest podzielenie bryły  korzeniowej na kilka części. Następnie należy uzyskane sadzonki umieścić w doniczkach oraz obficie podlać. Pierwsze dwa dni roślina powinna pozostać w cieniu.
Asparagusa można również rozmnożyć poprzez wysianie nasion. Trzeba jednak poczekać, aż roślina zawiąże nasiona. Przed zasianiem należy usunąć miękkie części owoców.

Pielęgnacja asparagusa

asparagus pierzasty plumosus
Źródło: wikipedia.org

Jeśli roślina jest odpowiednio uprawiana, podlewana i nawożona to nie trzeba zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych, by rosła silnie i długo. Jednak czasami trzeba jej pomóc się odmłodzić.

W niektórych przypadkach asparagus znacząco zmienia swój wygląd. Łodygi znacznie się przewieszają i tracą gałęziaki. Warto wtedy przyciąć wszystkie jego pędy kilka centymetrów nad powierzchnią gleby. Następnie doniczkę trzeba przenieść do chłodnego miejsca z dostępem do światła. Jest to czas, kiedy roślina będzie się regenerować i odzyska utracone siły. W tym okresie trzeba ją systematycznie podlewać.

Gdy roślina jest nieco starsza, również zaleca się przycinanie jej gałęziaków, tak aby miały identyczny dostęp do światła. Podczas kiedy konkretne gałęziaki nie mają dostępu do światła, zaczynają się obsypywać.
Warto też przycinać gałęziaki ze względu na walory estetyczne. Starsze rośliny tracą swój blask i nie wyglądają już tak dobrze, jak wcześniej.

Choroby dotykające asparagusa

Asparagus doniczkowy jest rośliną dość odporną na choroby. Jednak niektóre czasami go dotykają.

Najczęściej mogą to być:

  • Przędziorki inaczej nazywane są czerwonymi pajączkami. Jest to gatunek roztocza oraz powszechny szkodnik żerujący na roślinach. Najczęściej siedzą na dolnej części liści, jednak są tak maleńkie, że trudno je zauważyć. Szkodniki wysysają sok z komórek roślinnych.
    Choroba objawia się żółtymi kropkami i jasnożółtymi przebarwieniami na liściach. Pojawiają się one pomiędzy nerwami. Następnie można zauważyć delikatną, białą pajęczynką, która stanowi barierę ochronną dla szkodników. Asparagus jest narażony na atak przędziorków, ponieważ czerwone pajączki lubią rośliny, które preferują dużą wilgotność powietrza. Same owady jednak lubią suche i ciepłe pomieszczenia. Przędziorki można zwalczać, zwiększając wilgotność powietrza wokół rośliny. Jednak nie zawsze taka metoda się sprawdza. Najlepiej jest zastosować specjalne produkty do zwalczania czerwonych pajączków.
  • Wciornastki. To owady posiadające aparaty gębowe kłująco- ssące. Żywią się one sokami i tkankami roślin. Objawy choroby nie są łatwe do zauważenia. Podczas schorzenia pojawiają się małe, jasne plamki oraz srebrzystość na liściach. Mogą one również zbrunatnieć. Ponadto przebarwiają i deformują się kwiaty. Szkodniki mają wiele odmian.
    Na rynku ogrodniczym jest wiele produktów, które mają zwalczać wciornastki. Jednak w przypadku roślin domowych warto skorzystać z naturalnych preparatów, ponieważ stosowane w pomieszczeniu mogą być bardzo szkodliwe.

Ciekawostka, czyli las w słoiku

Coraz bardziej popularne staje się umieszczanie mini wersji asparagusa w szkle. Najczęściej jest to specjalny słoik, który zapewnia roślinie odpowiednią ilość światła. Na dnie naczynia umieszczana jest gleba oraz elementy dekoracyjne. Znajdują się one również wokół rośliny. Cała kompozycja przypomina minimalistyczną wersję lasu. Tak hodowana roślina nie ma praktycznie żadnych wymagań uprawnych. Las w słoiku idealnie sprawdzi się jako prezent na wiele okazji.

admindo

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.